नेपालको राजनीतिक इतिहासमा प्रधानमन्त्रीहरूलाई लिएर जनताका दुई स्थायी गुनासा थिए-एउटा, धेरै बोल्छन्; अर्को, बोलेजस्तो काम गर्दैनन् । गिरिजाप्रसाद कोइरालादेखि केपी शर्मा ओलीसम्म आइपुग्दा भाषण, प्रतिक्रिया, टिप्पणी र प्रतिटिप्पणी नेपाली राजनीतिका नियमित दृश्य थिए । कुनै प्रधानमन्त्री संसद्मा धेरै बोलेर आलोचित भए, कुनै सार्वजनिक मञ्चमा उखान–टुक्का र व्यंग्यले चर्चित बने । जनताले कतिपय अवस्थामा ‘कम बोल्ने र बढी काम गर्ने’ नेतृत्व खोजिरहेका थिए ।
तर अहिले परिस्थिति उल्टिएको छ । देशले यस्तो प्रधानमन्त्री पाएको छ, जो लगभग बोल्दै बोल्दैनन् ।
